3 Eylül 2012 Pazartesi

Tatiller hiç bitmesin!!


Ben Eylül ayını sevmem. Ben Ağustosu da sevmem aslında. Bak cumaya bayılırım, cumartesiyi çok severim ama pazarı hiç sevmem. Hatta Ramazan Bayramı’nın 3. günüyle Kurban Bayramı’nın 4. gününü de sevmem. Nedir bu sonlar canım?? Tatiller hiç bitmese :P

 Şimdi efendim ben şunu fark ettim ki ben yaşanacak güzel şeyleri beklemeyi, yaşamaktan daha çok seviyorum. Mesela Temmuz ayında izne ayrılıp tatile mi gideceğim, Temmuz’a kadar geçen o süreye bayılırım. Tatil için duyduğum heves bana çocuksu bir yaşam sevinci verir, enerjimi yeniler, beni mutlu eder. Hergün o geri sayımı yaşamak, gelecek güzel anın ya da anların hayalini kurmak bana umut verir.Cumaları işe giderken sanki eğlenmeye gidiyormuş gibi çıkarım evden,bir enerjik bir keyifli olurum sormayın. Bilirim ki o gün ne kadar yorulursam yorulayım ertesi gün alarmım çalmayacak, gün benim olacak :) Ama Pazar günleri öyle mi? Ertesi gün yine sabahın köründe kalkıp işe gideceğini ve gün boyunca derin bir pazartesi sendromu yaşayacağını bile bile kim günün tadını çıkarabilir ki? Hele bir de ütülenecek gömlekler, pantolonlar sepette bekliyorsa  veya ertesi iş günü için hazırlanacak evraklar varsa!! Yani çıkaran çok insan var tabi, hele bir de cumartesi de çalışan ve sadece pazar tatili olan insanları da düşünmek lazım (ki şu anda bana küfrediyor olabilirler :P ) ama ben yapamıyorum. 

Ben yaz insanıyım, oldum olası yaz mevsimini sevmişimdir. Kışın daha mutsuz, daha depresif ve daha şişko olurum. Günleri kısa olması, soğuk olması, güneşi görememek beni sıkar, içime kapatır. İşte bu yüzden Nisan ve Mayıs aylarını çok severim çünkü yavaş yavaş yaza yaklaşırız, tatile yaklaşırız.Haziran ve Temmuz'a bayılırım.Çünkü bilirim ki yaz uzun, bitmesine daha çok var. Ama işte Ağustos dedin mi, yaz bitmeye başlamıştır artık, ve azalan günler içimi yemeye başlar. Benim için 1 Eylül'de kış gelmiştir artık.İşte Ağustos'u da bu yüzden sevemiyorum,napayım denedim ama olmuyor. İçimdeki o bitme duygusunun beni huzursuz etmesine engel olamıyorum :(

Dedim  yaa güzel şeylerin bitmesi beni hüzne boğuyor, işte bu yüzden o anın tadını hiiiiç çıkaramıyorum.  Doğru değil tabi ki yaptığım ama elimde değil. Anı yaşayamama sendromu mu demek lazım buna yoksa gereksiz kaybetme korkusu sendromu mu bilmem ama çözüm önerisi olan varsa hepsine açığım ;)

1 yorum:

  1. Eylul hic gelmese Nisan'in gelis heycanini yasayamayiz:) yada hep yaz olsa hep tatil olsa sonunda sıkılırız:) o yuzden derim kii Eylul'u de sevelim :)

    YanıtlaSil